برنامهای که دوربین شما را به ماشین زمان تبدیل میکند
Adobe و MIT با همکاری هم برنامهای ساختهاند که میتواند دوربینهای شما را به ماشین زمان تبدیل کند!
ایده آنها خیلی جالب است: تصور کنید که در حال نگاه کردن به عکسی تاریخی هستید، مثلا در حال نگاه کردن به عکس یکی از خیابانهای تهران در سی سال پیش هستید یا به عکس سخنرانی دکتر مصدق در جلوی مجلس مینگرید. حالا با دوربین خودتان به همان مکان میروید و قصد میکنید که یک عکس از همان محل با همان زاویه و میزان زوم عکس قبلی بگیرید. کار چندان سادهای نیست ولی اگر بشود چنین عکسی گرفت و بعد دو عکس را در هم آمیخت، واقعا عکس جالبی از آب درمیآید!
برنامهای که صحبتش را کردیم دقیقا همین کار را برای عکاسان ساده میکند. این برنامه منظره دوربین را با عکسهای تاریخی مقایسه میکند و به شما کمک میکند که در جای درست بایستید و از همان زاویه عکس تاریخی، عکس تازهای بگیرید.
در حال حاضر این برنامه روی لپتاپ اجرا میشود، اما پژوهشگران قصد داند به زودی امکان اجرای آن را روی دوربینهای دیجیتال هم فراهم آورند. (+)
به نظر من ایده وقعا جالبی است و در صورت همهگیر شدن استفاده از این برنامه عکسهای زیبایی را شاهد خواهیم بود.
اما پیش از این هم افراد دیگری، ایده مخلوط کردن عکسهای تاریخی و عکسهای جدید را به شیوه دیگری دنبال کردهاند:
موزه لندن یک اپلیکیشن موبایل به نام StreetMuseum در اختیار کاربران آیفون قرار داده است که در واقع یک نوع برنامه «واقعیت مجازی» است. این برنامه با استفاده از نقشه گوگل و برچسبهای جغرافیایی، عکسهای تاریخی جالبی به کاربرش نشان میدهد. استفاده از این اپلیکیشن وقتی لذتبخشتر میشود که کاربر در موقعیت گرفته شدن یک عکس تاریخی قرار بگیرد، در این صورت او به شیوه سهبعدی در صفحه موبایل خود آمیزهای از عکس تاریخی و منظره روبرویش را خواهد دید! چیزی شبیه این:
اما ماهایی که نه دسترسی به برنامه اولی داریم و نه ساکن لندن هستیم، نباید از اینکه چنین امکاناتی نداریم، افسرده باشیم، چون هنوز هم میتوانیم به شیوه دستی و با استفاده از فتوشاپ عکسهای اینچنینی بگیریم و به اشتراک بگذاریم.
سایت جالب historypin سایتی است که اجازه میدهد کاربران عکسهای قدیمی و جدید ترکیبی را با هم به اشتراک بگذارند. تا به حال بیش از ۱۲ هزار عکس در این سایت به اشتراک گذاشته شده است.
اما فارغ از بحثهای تکنیکی، چنین میلی به احیای گذشته در حال، نشاندهنده تمایل ذاتی شهروندان غربی به پاسداشت فرهنگ و تاریخشان است. آیا ما هم چنین شوق و ذوقی داریم؟ یا اصلا ترجیح میدهیم گذشتهمان را فراموش کنیم؟
اگر عکسی را سراغ دارید که با استفاده از همین ایده در ایران گرفته شده باشد، به من ایمیلش کنید.
